বৰদৈচিলা

কবিঃ- হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী

চ’তৰ বিহুত বৰদৈচিলা মাকৰ ঘৰলৈ যায়

গছ-গছনি ঘৰ-দূৱাৰ নিয়ে উৰুৱাই।

হিল দ’ল ভাঙি-ছিঙি মেলিছা ঢাপলি

লগত নিছা লগৰীয়া যত বা মাৰলি।

পুৱা

গহীন পুৱতি নিশা, নিতাল জগত,
ক'তো নাই জোনাকৰ চিন;
নিমাত বিশ্বৰ বাঁহী, নিজম চেতনা,
সুৰ ভুলা জীৱনৰ বীণ।

প্ৰিয়তমাৰ চিঠি

সৌন্দৰ্যৰ বুকুৰ কাঁচলি উদঙাই
প্ৰকৃতিৰ চো ঘৰ চালো পিত্ পিত্ ,
কুকুৰাঠেঙীয়া এই আখৰকিটিত
যি অমিয় ঘঁহা আছে, ক'তো আৰু নাই।