Showing posts with label দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা. Show all posts
Showing posts with label দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা. Show all posts

Monday, 15 December 2014

ৰূপহী

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা

আঘোন মহীয়া ধান গাত ৰ'দ সানি
হাঁহি আছে পথাৰত সোণালী ৰঙেৰে ;
ঘৰৰ জীয়াৰী আহি লৈ কাচিখনি
ডাইছেহি পকা ধান মন-উলাহেৰে;

বিশ্ব-ভাৱনা

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা

আমি নাচিব লাগিছোঁ   গোটেই জীৱন
কাৰ সুৰত নেজানো;
আমি গাবই লাগিছো গোটেই জীৱন
কাৰ গান নেজানো !

প্ৰতিভা

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা

যদিও ওপজে জোন পুৱালি দেশত,
সকলোৰে মন মোহে ধন আদৰৰ;
দেশে দেশে গায় গীত কুলি-কেতেকীয়ে,
দেশ নাই প্ৰতিভাৰ, তুমি জগতৰ ।

বিদায়

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা
বই যোৱা, গই থাকা        চেঁচা পানী ধাৰি
সাগৰত কৰ দিয়াগৈ;
তোমাৰ পাৰত মোৰ    নপৰিব ভৰি
কেতিয়াও চিৰ কাললৈ ;

Sunday, 14 December 2014

ফুলক

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা

কালিৰ সন্ধিয়া বেলিকা
পাতৰ মাজত থকা সৰু কলিটি;
আজি দেখিলোঁ এতিয়া
ৰূপে-ভৰা ফুলি  থকা সৰু হাঁহিটি।

কালি দেখি ভাল পাই,
আনো বুলি অনা নাই,
এবেলি চকুৰে চাই
লভিছিলোঁ মৰমৰ বুজনি এটি;
নাছিল ছিঙিম মোৰ ভাব এনেটি।

কিবা যেন নাই নাই

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা

সন্ধিয়াৰ চাকিশাৰী    পুখুৰী পানীত পৰি
দীঘলীয়া নাচিছে
আকাশৰ ভোঁট তৰা       পাৰিষদে বেঢ়ি ধৰা
জিলিকিব লাগিছে;

সীতা সয়ম্বৰ



হৰধনু ভাঙি ৰামে সীতাক লভিলে
উঠিল গৌৰৱ বাণী ৰাজ সমাজত
জয়, জয়, শবদিলে অন্তেষপুৰত,
সীতাক সম্বাদ তাৰ দূতী আহি দিলে।

গীত আৰু ছবি

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা




সদায় চকুৰে দেখা গছ পাতটিও
ছবিটিত ভাল হৈ পৰে;
সদায় কাণেৰে শুনা সৰু কথাটিও
গীত হ’লে প্ৰাণ টানি ধৰে।

পেঁপা

কবিঃ- দূৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা

শুনিছো পেঁপাৰ মাত পথাৰৰ পৰা
ৰঙ্গা বেলি মাৰ যায় যায়।
আহিছে গৰুৰ জাক পথৰুৱা বাটে,
ওচৰত গৰখীয়া নাই।
গৰখীয়া ভোলগৈ গৰুকো এৰিলে
পথাৰতে আছে আজি ৰৈ;
মানুহৰ মাতে কব নোৱাৰা কথাকো
কয় আজি পেঁপাটিকে লৈ।