মৰমৰ আই

কোনে মোক তুলি -তালি কৰিলে ডাঙৰ

মৌসনা মিঠা মাতে পাহৰি ভাগৰ,

কৰিছিল স্নেহ মোক দুগালত চুমা খাই

-তেঁৱে মোৰ পূজনীয়া মৰমৰ আই৷

চেনেহৰ চকুপানী ধাৰেৰে বোৱাই

কোনে মোক ৰাখিছিল বুকুত শুৱাই;

টোপনিত লালকাল মুখখনি চাই

-তেঁৱে মোৰ পূজনীয়া মৰমৰ আই৷

কান্দিছিলোঁ যেৱে নৰিয়াত দুখ পাই;

একেথিৰে কোনে মোৰ মুখলৈ চাই,

মৰোঁ বুলি কান্দিছিল কাঢ়ি হুমুনিয়া

-তেঁৱে মোৰ পূজনীয়া মৰমৰ আই৷

হইছিলোঁ থিয় যেৱে অত তত ধৰি

পৰিলেনো কোনে গই ততালিকে লৰি;

নিচুকাইছিল মোক নাম গুণ গাই

-তেঁৱে মোৰ পূজনীয়া মৰমৰ আই৷