কবিঃঅতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকা
শৰাইঘটিযা ডেকা দল,
লক্ষ্য তোৰ সমুজ্জ্বল,
ৰণুৱা তই, বনুৱা তই,
গাত তোৰ ভীমৰ বল,
মাটি কাটিবি, পৰ্বত খহাবি,
একে ৰাতিতে বান্ধিবি গড়,
অস্ত্ৰ ধৰিবি, হিলৈ ফুটাবি,
ৰক্ত গংগাৰ বোৱাবি ঢল।
এক
সম্বলপুৰৰ মহাৰাজ ভম্বলসিং নামদিনে ৰাতি তেওঁৰ মাথোঁ সাধু শুনাই কাম
পাত্ৰ-মন্ত্ৰী সভাসদ
সাধুকথা বিশাৰদ
সকোলোৱে পাল পাতি সাধু কয় দিনে ৰাতি
শুনি থাকে মহাৰাজে দুয়োখন কাণ পাতি৷