(১)
| পিতৃ-মাতৃ সম আহা ! | পৃথিবী-ভিতৰ, | |
| কৃপাবান নাই কেওঁ | জানিবা ঠাৱৰ । | |
| খোৱা লোৱা পিন্ধা আদি | কোনো বিষয়ত, | |
| চিন্তা নাই এফেৰিকে | আছোঁ আয়মত ৷ | |
| পিতৃ-মাতৃ-অন্তৰত | সেই দয়া ধন, | |
| যিজন কৰুণাময়ে | কৰিছে অৰ্পণ ৷ | |
| সেই জনা ঈশ্বৰক | ভক্তি ভাৱ কৰি, | |
| সেৱোঁ আহা সকলোৱে | চৰণত পৰি । |
(২)
(৩)
| অসীম আকাশ জুৰি | অসংখ্য তৰাই, | |
| জক্মক্ কৰি যাব | মহিমা জনায় ; | |
| চন্দ্ৰই ভুমুকি মাৰি | নীল আকাশত, | |
| মৰ্ত্ত্যত জোনাক ঢালে | যাৰ আদেশত । | |
| গ্রহই আদেশ যাব | পালি নিৰন্তৰ, | |
| দিনে ৰাতি ঘূৰি ফুৰে | বাটে দি নিজৰ ! |
| সেই জন৷ ঈশ্বৰক | ভক্তি ভাৱ কৰি; | |
| সেবোঁ আহাঁ সকলোৱে | চৰণত পৰি। |
(8)
| ৰজা প্রজা সুখী দুখী | পাপী পুণ্যবান, | |
| সকলোৰে যাৰ পৰা | পায় কৃপাদান, | |
| মনুষ্য-জনম আমি | পালোঁ যাৰ পৰা, | |
| যাৰ নাম ললে যায় | বিপদত তৰা, | |
| পৃথিবীত পানী হয় | কৰুণাত যাৰ, | |
| যাৰ দ্বাৰা জন্মে শস্য | উপচি পথাৰ ৷ | |
| সেই জনা ঈশ্বৰক | ভক্তি ভাৱ কৰি; | |
| সেবোঁ আহা সকলোৱে | চৰণত পৰি । |
No comments:
Post a Comment