বেঙ

 

(১)

হেৰা গণি ! চোৱাঁচোন শনি লই চোৱাঁ,
নেজানো নির্দ্দয় হায়! কিয় এনেকুৱা ।
বেঙ্ জাতি নিৰ্জু অতি সকলোৱে জানে,
সংসাৰত যতবোৰ প্ৰাণী আছে মানে ।

(২)

চুকৰ ভেকুলি থাকে চুকত সোমাই,
পোক মাখি যিটো পায় তাকে ধৰি খায়।
কদাপি নকৰে কাৰো কোনো অপকাৰ,
কোনো ৰূপে মানুহক নিদিয়ে বেজাৰ। 

 

(৩)

তথাপি বধিছে চোৱাঁ মিছা কয়ে ভাই!
হায়! এনে কাঠ-চিত ক'তো দেখা নাই।
নিজৰ জীৱন যেনে সকলোৰে তেনে,
তেনে হলে কিয় হায়! নিৰদয় এনে।

(৪)

সিটো হয় পশু, যাৰ দয়া ধৰ্ম্ম নাই,
নহওঁ শনিৰ দৰে আমি হেৰা ভাই।
সদায় সকলো জীৱ সুখেৰে থাক’ক,
কেতিয়াও কোনো প্ৰাণী নবধোঁ নাহক।