খেতি আৰু বিদ্যা

 

(১)

পথাৰত গই বোপা!		আহা তুমি চাই,
কত দুখ কৰি খেতি		কৰে হালোৱাই।
নেজানে পিয়াহ ভোক		নেজানে ভাগৰ,
দুখতেই পানী কৰে		তেজ শৰীৰৰ।

(২)

এই দৰে বহু কষ্টে		ততাতৈয়া কৰি,
যত পাৰে তত লয়		বতৰতে কৰি।
তেহে জন্মে নানা শস্য		উপচি পথাৰ,
যাক দেখি ৰঙ্ লাগে		মনত অপাৰ।

(৩)

তোমাৰো কোমল মন		মাটিৰে সমান,
লিখা-পঢ়া খেতি আৰু		শস্য তাৰ জ্ঞান ।
লিখা-পঢ়া খেতি কৰাঁ		জ্ঞান শস্য পাবা,
সেয়ে হলে ডাঙৰত		মহা সুখে খাবা।