খঙ্

 

(১)

খঙ, অতি বেয়া বস্তু		হেৰা লৰাহঁত !
খঙৰ সমান শত্রু		নাই জগতত ।
ওপজে খঙৰে পৰা		সকলো জগৰ,
খঙতে হেৰায় কাৰো		জীৱন নিজৰ ।

(২)

কটাকটি মৰামৰি		ভায়ে ভায়ে হয়,
খঙেইহে তাৰো গুৰি		জানিবা নিশ্চয়।
খঙতে নিজৰ লোকো		হই যায় পৰ,
খঙতেই ছিগি যায়		ডোল মৰমৰ ।

খঙতেই কত লোকে		ভুঞ্জে নানা দুখ,
নেপায় খঙাল লোকে		এফেৰিকে সুখ।
এই বাবে কওঁ মই		দঢ়াই দঢ়াই,
সদায় খঙক বোপা!		ৰাখিবা দমাই ।