সৌভাগ্যই লাগ দিলে, যদি কেতিয়াবা,
ফুল ফুল আমাৰ বাটত,
কেতিয়া চাপৰি তুমি সিফুল গোটাবা?
—আজি, হেৰাঁ আজিৰ দিনত।
যদি দেখা ভবিষ্যৎ দুখৰ সপোন
সৌভাগ্যই এৰা দিব বুলি,
কাহানি বেজাৰ কৰি থাকিবা বিমন?
—কালিলৈ, হেৰাঁ অহা কালি।
আমি যদি ধাৰে আনি নুশুজাত ধাৰ,
ধাৰে দিয়া পৰে অভাৱত,
কেতিয়া কৰিবা সাধ্যমতে প্ৰতিকাৰ,
-আজি, হেৰা আজিৰ দিনত।
আমাৰ ধৰুৱা যদি শুজিবলৈ ধাৰ
অপাৰগ সৰ্বস্বান্ত হই,
কাহানি সাধিবা ধাৰ, লগাবা বিচাৰ?
কালি, হেৰাঁ অহা কালিলৈ।
বিমল আনন্দ আৰু সুকৰ্ম্মৰ হেতু
নাথাকে মুহূৰ্ত্তবোৰ ৰই,
ছেগ বুজি কাম কৰা সৌভাগ্যৰ সেতু,
আজি হেৰাঁ কৰা আজিয়েই।
ছেগ গলে ছেগ আৰু নাহে সতৰাই
শোক, দুখ, খং আৰু গালি
সঘনে আহিব পাৰে, থবা আঁতৰাই,
কালিলৈ, হেৰাঁ অহা কালি।
No comments:
Post a Comment